* " والتر اوریولی " یکی از بزرگترین نظریه پردازان حوزه نمایش درمانی معتقد است : " نمایش درمانی در موقعیت های مختلف با هدف " پیشگیری"، " توانبخشی" و" مراقبت " از برخی مشکلات فیزیکی اجرا می شود. به عقیده وی این نوع تئاتر غالبا در مکان هایی همچون آموزشگاه ها ، مراکز و مجامع و البته گاهی هم در خیابان ، در جنگل ها یا در کنار دریا اجرا می شود. اما نمایش درمانی نوعی درمان گروهی است که امروزه به صورت گسترده تر و در ابعاد وسیع تر در جهان شناخته شده است. * نمایش درمانی یکی از کاربردی ترین روش های روان درمانی است که در مراکزی مانند بیمارستان ها، مدارس، و زندان ها و برای مردم در تمام سنین مورد استفاده قرار میگیرد. ( گروه تئاتر درمانی آکسفورد ،2006 ) این موضوع اولین بار به وسیله " ژاکوب لویی مورینو" (استرالیایی رومانیایی ) تکوین پیدا کرد و بسط یافت ، نمایش درمانی عملکردهای نمایشی راهبردی را در غالب روش های علمی در جامعه شناسی و گروه های پویا و فعال به کار می برد . * نمایش درمانی سطح رفتاری و عاطفی را تسهیل می کند و سطح احساسات را بالا می برد . ( مولتن ، 2003 ) یک روان نمایشگر در همه جا ، هرجا که بیماران بتوانند اعتماد به نفس پیدا کنند ، از جمله در خانه شخص ، بیمارستان ، کلاس مدرسه یا سربازخانه می تواند کارکند . این نوع نمایش آزمایشگاهش را در هرجایی بر پا می کند . بهترین جا درمانگاهی خاص این کار است که صحنه ای نیز داشته باشد . * روان نمایشگری یا همان نمایش درمانی یا " قهرمان محور" است ، یعنی تلاش گروه جهت رفع مشکل قهرمان است و یا "گروه محور" است که در این حالت مشکل گروه را مطرح می کند . به طورکلی مهم این است که موضوع خواه فردی و خواه جمعی ، یک مشکل تجربه شده راستین افراد ، واقعی یا نمادین باشد . (هادسن، 1973 / 1382 ) نمایش درمانی که هم به شکل گروهی صورت می گیرد و هم به شکل فردی برای درمان و رشد شخصیتی لازم است . امروزه نمایش درمانی به شکل گسترده در تمام دنیا در حال تمرین و آموزش است در این شیوه درمانگر با بکارگیری روشهای مختلف درمانی در ایجاد موقعیتهای مناسب و فضا سازی ذهنی، شیوههای بازیگری خلاق و روشهای وجودی و روش انتقال و روابط اشیا مددجو را به گونهای ملموس، مورد مداوای روحی و روانی و در مواردی جسمی قرار می دهد (مجید امرایی 1383).
* امروزه تئاتر درمانی به عنوان شیوهای موثر و روشی جدید در توانبخشی و درمان افراد دچار عارضههای روحی و روانی مورد توجه کارشناسان و فعالان حوزه علوم توانبخشی و هنرهای نمایشی (تئاتر) قرار گرفته است. به طوری که در حال حاضر این شیوه درمانی در بسیاری از کشورها بخصوص کشورهای اروپایی و آمریکایی و کشورهای اسکاندیناوی به عنوان روشی موثر در درمان افراد نیازمند مورد توجه است. این شیوه درمانی در ایران قدمت چندانی ندارد و آغاز فعالیت آن به سال 1356 و پژوهشهای دکتر «حمید اشکانی» و «حسن حقشناس» در مرکز روانپزشکی حافظیه شیراز برمیگردد. اما در چند سال گذشته به مدد کارشناسان رشتههای مختلفی چون روانشناسی کاردرمانی و هنرهای نمایشی در بسیاری ازمراکز توانبخشی معلولان و مصدومان جنگی شیوه تئاتردرمانی با عناوین مختلف به عنوان یکی از روشهای نوین و مهم درمان و توانبخشی مورد استفاده قرار گرفته است. این شیوه درمانی برای نخستین بار بر روی مصدومان جنگی «جانبازان گروه اعصاب و روان» (اسکیزوفرنیک مزمن) از سال 1381در مرکز روانپزشکی سعادتآباد تهران به مدد مجید امرایی کارشناس ارشد هنر های نمایشی وبا همکاری سه روانپزشک این مرکز دکتر دریجانی ،دکتر تولایی و دکتر واعظی و گروهی از روانشناسان و کاردرمانگران این مرکز مورد استفاده قرار گرفته است که در قالب فعالیتی درمانی و بخشی از تیم درمان این مرکز ظرف مدت 7 سال (تا سال 1387) موجب تغییرات معنی داری در رفتار ،علائم بالینی افراد تحت پوشش این شیوه درمانی شده است و در این زمینه نتایج قابل توجهی به دست آمده است که جهت اطلاع از چگونگی فرایند اجرایی نمایش درمانی نیاز است از نزدیک با فعالیت های این گروه آشناشویم و ...